โพชฌังคปริตร

• โพชฌังโค สะติสังขาโต ธัมมานัง วิจะโย ตะถา วิริยัมปีติปัสสัทธิ โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร

  โพชฌงค์ ๗ ได้แก่ สติ · ธัมมวิจยะ (การเฟ้นธรรม) · วิริยะ (ความเพียร) · ปีติ (ความอิ่มใจ) · ปัสสัทธิ (ความสงบกายใจ)

• สะมาธุเปกขะโพชฌังคา สัตเตเต สัพพะทัสสินา มุนินา สัมมะทักขาตา ภาวิตา พะหุลีกะตา

  รวมทั้งสมาธิและอุเบกขา — ธรรม ๗ ประการนี้ พระมุนีผู้ทรงเห็นธรรมทั้งปวงตรัสไว้ชอบแล้ว เมื่อเจริญให้มากแล้ว

• สังวัตตันติ อะภิญญายะ นิพพานายะ จะ โพธิยา เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

  ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อนิพพาน และเพื่อความตรัสรู้ · ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ

• เอกัสมิง สะมะเย นาโถ โมคคัลลานัญจะ กัสสะปัง คิลาเน ทุกขิเต ทิสวา โพชฌังเค สัตตะ เทสะยิ

  สมัยหนึ่ง พระโลกนาถทอดพระเนตรเห็นพระโมคคัลลานะและพระกัสสปะอาพาธเป็นทุกข์อยู่ จึงทรงแสดงโพชฌงค์ ๗

• เต จะ ตัง อะภินันทิตวา โรคา มุจจิงสุ ตังขะเณ เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

  ท่านทั้งสองชื่นชมยินดีในธรรมนั้น ก็พ้นจากโรคในขณะนั้น · ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ

• เอกะทา ธัมมะราชาปิ เคลัญเญนาภิปีฬิโต จุนทัตเถเรนะ ตัญเญวะ ภะณาเปตวานะ สาทะรัง

  ครั้งหนึ่ง แม้พระธรรมราชา (พระพุทธเจ้า) ทรงถูกความประชวรเบียดเบียน รับสั่งให้พระจุนทเถระสวดโพชฌงค์นั้นถวายโดยเคารพ

• สัมโมทิตวา จะ อาพาธา ตัมหา วุฏฐาสิ ฐานะโส เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

  ทรงบันเทิงพระทัยแล้ว ก็ทรงหายจากพระประชวรโดยพลัน · ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ

• ปะหีนา เต จะ อาพาธา ติณณันนัมปิ มะเหสินัง มัคคาหะตะกิเลสาวะ ปัตตานุปปัตติธัมมะตัง

  อาพาธของท่านผู้แสวงคุณอันยิ่งใหญ่ทั้งสามนั้นหายสิ้นแล้ว ดุจกิเลสที่อริยมรรคกำจัด ย่อมไม่เกิดขึ้นอีกเป็นธรรมดา

• เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา

  ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ

🙏 ความหมายโดยสังเขป · บทมาตรฐานแปลตามหนังสือสวดมนต์แปล · คาถาสายครูบาอาจารย์เป็นความหมายตามความเชื่อ ไม่ใช่คำแปลบาลีคำต่อคำ