พาหุงมหากา

• พาหุง สะหัสสะมะภินิมมิตะสาวุธันตัง ครีเมขะลัง อุทิตะโฆระสะเสนะมารัง ทานาทิธัมมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๑) ทรงชนะพญามารที่เนรมิตแขนตั้งพัน ถืออาวุธครบมือ ขี่ช้างครีเมขละ มาพร้อมกองทัพอันน่าสะพรึง — ด้วยธรรมวิธีมีทานบารมีเป็นต้น · ด้วยเดชแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

• มาราติเรกะมะภิยุชฌิตะสัพพะรัตติง โฆรัมปะนาฬะวะกะมักขะมะถัทธะยักขัง ขันตีสุทันตะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๒) ทรงชนะอาฬวกยักษ์ผู้ดุร้ายกระด้าง ที่รบกวนตลอดทั้งคืนหนักยิ่งกว่ามาร — ด้วยขันติที่ฝึกมาดีแล้ว

• นาฬาคิริง คะชะวะรัง อะติมัตตะภูตัง ทาวัคคิจักกะมะสะนีวะ สุทารุณันตัง เมตตัมพุเสกะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๓) ทรงชนะช้างนาฬาคิรีที่ตกมันดุร้าย ประดุจไฟป่า จักราวุธ และสายฟ้า — ด้วยการรดด้วยน้ำคือเมตตา

• อุกขิตตะขัคคะมะติหัตถะสุทารุณันตัง ธาวันติโย ชะนะปะถังคุลิมาละวันตัง อิทธีภิสังขะตะมะโน ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๔) ทรงชนะโจรองคุลิมาลผู้โหดร้าย ถือดาบวิ่งไล่ตามไปสิ้นทาง ๓ โยชน์ — ด้วยพระทัยที่ทรงบันดาลด้วยฤทธิ์

• กัตตวานะ กัฏฐะมุทะรัง อิวะ คัพภินียา จิญจายะ ทุฏฐะวะจะนัง ชะนะกายะมัชเฌ สันเตนะ โสมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๕) ทรงชนะคำใส่ร้ายของนางจิญจมาณวิกา ที่เอาไม้กลมผูกท้องแสร้งทำเป็นหญิงมีครรภ์กล่าวโทษกลางหมู่ชน — ด้วยความสงบเยือกเย็น

• สัจจัง วิหายะ มะติสัจจะกะวาทะเกตุง วาทาภิโรปิตะมะนัง อะติอันธะภูตัง ปัญญาปะทีปะชะลิโต ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๖) ทรงชนะสัจจกนิครนถ์ ผู้ละทิ้งความจริง ยกตนเป็นนักโต้วาทะ มืดบอดยิ่งนัก — ด้วยประทีปคือปัญญาที่รุ่งโรจน์

• นันโทปะนันทะภุชะคัง วิพุธัง มะหิทธิง ปุตเตนะ เถระภุชะเคนะ ทะมาปะยันโต อิทธูปะเทสะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๗) ทรงปราบนันโทปนันทนาคราชผู้มีฤทธิ์มากแต่หลงผิด โดยโปรดให้พระโมคคัลลานะ (บุตรพระเถระ) แปลงเป็นนาคราชไปทรมาน — ด้วยวิธีชี้แนะทางฤทธิ์

• ทุคคาหะทิฏฐิภุชะเคนะ สุทัฏฐะหัตถัง พรัหมัง วิสุทธิชุติมิทธิพะกาภิธานัง ญาณาคะเทนะ วิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

  ๘) ทรงชนะพกาพรหม ผู้ถือตัวว่าบริสุทธิ์รุ่งเรืองมีฤทธิ์ แต่ถูกทิฏฐิผิดรัดรึงดุจงูรัดมือ — ด้วยโอสถคือพระญาณ

• เอตาปิ พุทธะชะยะมังคะละอัฏฐะคาถา โย วาจะโน ทินะทิเน สะระเต มะตันที หิตวานะเนกะวิวิธานิ จุปัททะวานิ โมกขัง สุขัง อะธิคะเมยยะ นะโร สะปัญโญ

  (บทสรุปพาหุง) ผู้มีปัญญาสวดและระลึกถึงพุทธชัยมงคล ๘ บทนี้เป็นประจำทุกวันโดยไม่เกียจคร้าน ย่อมละอุปัทวะอันตรายนานาประการ และถึงความหลุดพ้นอันเป็นสุข

• มะหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สัพพะปาณินัง ปูเรตวา ปาระมี สัพพา ปัตโต สัมโพธิมุตตะมัง เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โหตุ เต ชะยะมังคะลัง

  (มหากา) พระพุทธเจ้าผู้ทรงพระมหากรุณา เป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ ทรงบำเพ็ญบารมีทั้งปวงครบถ้วน บรรลุสัมโพธิญาณอันสูงสุด — ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

• ชะยันโต โพธิยา มูเล สักยานัง นันทิวัฑฒะโน เอวัง ตวัง วิชะโย โหหิ ชะยัสสุ ชะยะมังคะเล อะปะราชิตะปัลลังเก สีเส ปะฐะวิโปกขะเร อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง อัคคัปปัตโต ปะโมทะติ

  ขอท่านจงมีชัยชนะในมงคลพิธี ดุจพระพุทธองค์ผู้ทรงชนะมาร ณ โคนต้นโพธิ์ ทรงเพิ่มพูนความยินดีแก่ศากยวงศ์ บนบัลลังก์อันไม่มีใครเอาชนะได้ อันเป็นจุดสูงสุดของแผ่นดิน ทรงถึงความเลิศและบันเทิงอยู่

• สุนักขัตตัง สุมังคะลัง สุปะภาตัง สุหุฏฐิตัง สุขะโณ สุมุหุตโต จะ สุยิฏฐัง พรัหมะจาริสุ ปะทักขิณัง กายะกัมมัง วาจากัมมัง ปะทักขิณัง ปะทักขิณัง มะโนกัมมัง ปะณิธี เต ปะทักขิณา ปะทักขิณานิ กัตวานะ ละภันตัตเถ ปะทักขิเณ

  ฤกษ์ดี มงคลดี สว่างดี รุ่งเรืองดี ขณะดี ครู่ยามดี ย่อมมีแก่ผู้บูชาอันดีในผู้ประพฤติพรหมจรรย์ — เมื่อกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม และความปรารถนาเป็นสุจริต (เบื้องขวา) แล้ว ทำสิ่งอันเป็นสุจริต ย่อมได้ประโยชน์อันดีงาม · ฤกษ์ที่ดีที่สุดคือการทำดี ณ ขณะนี้เอง

🙏 ความหมายโดยสังเขป · บทมาตรฐานแปลตามหนังสือสวดมนต์แปล · คาถาสายครูบาอาจารย์เป็นความหมายตามความเชื่อ ไม่ใช่คำแปลบาลีคำต่อคำ